جعبه هاي آبي

پوشالهاي کرم

شيشه هاي کوچک خوشبو

عروسکهاي سفيد  سياه   زشت  زيبا

کارتهاي قشنگ يک قلب  ، دو قلب

يک لب ، دو لب ...............

يک سبد گل رز سرخ به ياد تک تک روزهايي که

با هم بوديم (يک لبخند تلخ)

يک آغوش گرم اما سرد ، کلماتي پراز قشنگي اما دروغ

چشمان من مدتهاست که اين زيباييها را گم کرده 

من خودم راهم گم کرده ام

دلم تنگ شده براي کمي لرزيدن ، براي نفسهايي که به سختي بالا مي آيد

رفتم ، که داغ بوسه پر حسرت ترا
با اشکهای دیده ز لب شستشو دهم
رفتم که نا تمام بمان در ای سرود
رفتم که با نگفته بخود آبرو دهم

رفتم مگو ، مگو که چرا رفت ، ننگ بود
عشق من و نیاز تو و سوز و ساز ما
از پرده خموشی و ظلمت ، چو نور صبح
بیرون فتاده بود بیکاره راز ما

رفتم که گم شوم چو یه قطره اشک گرم
در لابلای دامن شبرنگ زندگی
رفتم ، که در سیاهی یک گور بی نشان
فارغ شوم ز کشمکش و جنگ زندگی

من از دو چشم روشن و گریان گریختم
از خنده های وحشی طوفان گریختم
از بستر وصال به آغوش سرد هجر
آزرده از ملامت وجدان گریختم

ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز
دیگر سراغ شعله آتش ز من نگیر
می خواستم که شعله شوم سرکشی کنم
مرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر

روحی می شوم که شبی بی خبر ز خویش
در دامن سکوت به تلخی گریستم
نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها
دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم

به بوسه هايي كه نديدم

من روي لبهايت راه مي روم

لبهايت كه گشوده نشد تا هميشه ي من تنها ماند توي خودش

                                         كه به خودش مربوط مي شد و لبهايت

من روي لبهايت مي لغزم

         روي لبهايت

                        چه كيقي دارد .

                                    نماز خواندن.

روي تركي كه من هم مثل شما ترك شده ام

مي تركد دلم ازاين تركش كه در چشم هايتان

                                           تركيده.

من هيچ گاه خوب خاطره نبوده ام

                       كه يادتان بيافتد به لبهايتان.كه روي تركي راه مي رود كه

                                                                            آخرش هم من خر مي شوم.

اين شعر هم كه گفته بودم ازروي خريت لبهايم بود

                                         كه بودونبودم 

                                                       كه نبود به باد داد